*** ЦЭНХЭР ҮСТИЙН ШИНЭ ГЭР ***

Банжигт орж ирэхээр сайхан сэтгэлээр гэгээ татсан, гуниг төрүүлсэн, гайхшруулсан, цочирдуулсан, сонирхол төрүүлсэн  олон олон зүйлийг уншиж, ухаарч, шүүмжилж, буруушаадаг л байсан. Банжигт өөрийн гэсэн өрх гэрийнхээ үүдийг нээгээд удаагүй ч уншдаг болоод удаж байгаа.

Гэхдээ одоог хүртэл талцсан хэрэлдсэн, нэг нэгнээ ийм ихээр хараан доромжилсон зүйлс ийм олноороо байнга гарч байсныг санахгүй юм.

Өдөр тутмын амьдралаа бичсэн байсан ч, шинжлэх ухаан, танин мэдэхүй, эдийн засаг, улс төр байсан ч эхнэр, нөхөр, ор хөнжил, хувийн амьдралын аар шаархан асуудал байсан ч хэрэгтэй нь хэрэгтэйгээ олоод уншчихдаг, сонголт хэзээд байдаг л гэж ойлгодог.

Тэрэндээ ч амьдрал учир утгатай өрнөл, үргэлжлэлтэй, сонирхолтой байдаг гэж бодож явдаг , би.

            Амьдрал дандаа суутнуудаар дүүрчихсэн, гэр бүлийн нандин харилцаа, сэтгэлийн дэм, гэрэл, гэгээ, хувийн амьдралын нууц, эр эмийн харилцааг авгайчуудын аар шаархан асуудал гэчихээд зөвхөн л өөрчдийнхөө суут чухал гэсэн нөгөөл улс төр, эдийн засаг, онол монолоо байнга ярилцдаг байсан бол амьдрал сонирхолтой байх байсан болов уу. тэгээд тэр хүмүүс яг үнэндээ амьдралын тэр нэг ад үзээд байгаа хэсгээсээ ангид амьдарч чаддаг болов уу.

            Бүх л зүйл алагтай цоогтой, эрээнтэй бараантай, сайнтай муутайгаа байжийж л илүү сонирхолтой илүү олон сонголт байж байж л учир утгатай байдаг байхаа, муу зүйлс байдаггүй бол бид сайныг яаж мэдэхийнбээ. буруу гэж байхгүй бол зөвийг яаж тодорхойлохынбээ.

Гэтэл даанч зарим нэг хүмүүс өөрсдийгөө өөр өнцөгөөс нь хардаг бусдаас өөрөөр сэтгэдэг гээд бодчихоод, өөрөөс нь өөрөөр боддог, юмыг өөрөөс нь өөр өнцгөөс хардаг хүмүүсийг хараан зүхэж, доромжилж, тэрэндээ өөрөө бачуурч байхыг хараад үнэхээр гайхах юмаа.  Бид бүгд нэг адил боддог, нэг адил сэтгэдэг байсан, үгүйдээ л харааж зүхүүлж чичлүүлэхээс айж тийм юм шиг царай гаргаж олооон арван жил явсаншүүдээ.

Тийм болохоор хажуудаа байгаа нэгийхээ, өөрөөсөө өөр нэг ертөнцийн үзэл бодлыг хүлээн зөвшөөрөөд, хүлээн зөвшөөрч чадахгүй бол зүгээр л өөрийн санаагаа хүн доромжлохгүйгээр илэрхийлж болдоггүй гэж үү. Юунд өширхөж, юуг занаж зүхэж, ямар хайраар дутсан болохоороо өөрт таалагдаагүй нэгнээ үзэн ядаж доромжилж байж санаа нь амардаг хүн бий болдогийг гайхаад олохгүй юмаа.

Үзэл бодол, сэтгэл санаа, итгэл үнэмшил байгаа болхоороо ичиж явах ёстой гэжүү, хэн нэгэн зовсон хүнд туслахиймсан гэж бодсоныхоо төлөө зовсон бүх хүнд бүгдээрэнд нь туслаж чадахуу гэж амаа асуулгах, алдсан найзаа дэмжий гэсний төлөө айхтар хараалгах, аль эсвэл утгыг нь мэдэхгүй ч өвөө эмээгий минь сайн сайхныг бодож үр хүүхдийнхээ төлөө зааж өгсөн маанийг хэлснийхээ төлөө адлагдаж доромжлогдохоосоо айж явдаг бүдүүлэг, бурангуй ёсыг аль хэдийн халсан л гэж бодож явдаг хүн би. Утгыг нь мэдэхгүй маань хэлснийхээ төлөө биш, харин өөрөөсөө өөр “хүн ертөнц” оршин тогтнож болдгийг хүлээн зөвшөөрч чадахгүй байгаа хүн л жинхэнэ 21 дүгээр зуунд амьдрахад хэцүү байхдаа гэж бодож явдагаа.  хэ хэ, хэрүүл хийх гэж бичээгүйшүү. УУчлаарай банжигчидаа, сүүлийн үед банжигруу орж юм унших, соммэнт үлдээхээсээ ч цэрвээд байдаг болсондоо л гэнэт бичмээр санагдаад биччихлээ.